Informeren, versterken, verbinden

Het is bekend dat bot- en wekedelensarcomen een slechte behandelingsrespons en -resultaten hebben. De standaardbehandeling van een operatie naast chemotherapie en radiotherapie lost de ziekte vaak niet op. Ten minste 40% van de mensen die deze behandelingen ondergaan, zullen kanker ontwikkelen die is teruggegroeid (terugkerend) of zich heeft verspreid naar andere delen van het lichaam (metastatisch). De behandeling van dergelijke sarcomen is een uitdaging voor medische professionals.

TKI-therapie (tyrosinekinase remmers) is een vorm van kankerbehandeling en werkt door de werking ervan te blokkeren tyrosinekinase-enzymen binnen cellen. Dit kan helpen stop de groei van kankercellen. Bij sarcomen, TKI-therapie en chemotherapie hebben slechts een matig responspercentage.

Er is behoefte aan een innovatieve behandeling voor deze vormen van kanker. In dit onderzoek wordt gekeken naar het combineren van verschillende soorten behandelingen bij patiënten met een reeks bot- en wekedelensarcomen. Dit omvat osteosarcoom (OS). Voor zover de onderzoekers weten is dit een nieuwe combinatie van behandelingen die zou kunnen leiden tot nieuwe therapeutische benaderingen voor de behandeling van OS.

De behandeling die in dit onderzoek wordt gebruikt, staat bekend als MASCT-I, gecombineerd met een immuuncheckpoint-remmer en een TKI-remmerbehandeling. Checkpoint-remmers (CI) activeren het immuunsysteem van het lichaam om kanker te doden. Ze bereiken dit door zich te richten op T-cellen, een soort immuuncel. CI's maken deel uit van een bredere groep geneesmiddelen die het immuunsysteem beïnvloeden, bekend als immuuntherapieën.

Er waren 19 mensen in deze proef. 6 van deze mensen hadden OS. Voor het doel van deze blogpost zullen we kijken naar de OS-resultaten.

Wat is MASCT-I-therapie?

Multi-antigeen gestimuleerde celtherapie-I (MASCT-I) is een innovatieve aanpak bij de behandeling van kanker. Het combineert meerdere antigeen-geladen dendritische cel (DC) vaccins met de adoptieve overdracht van anti-tumor effector T-cellen. Laten we het even opsplitsen: 1. Dendritische celvaccins (DC-vaccins): Dit zijn antigeenpresenterende cellen die een cruciale rol spelen bij het activeren van de immuunrespons. In MASCT-I worden DC's geladen met meerdere tumor-geassocieerde antigenen. 2. Antitumoreffector-T-cellen: dit zijn T-cellen die specifiek zijn ontworpen om kankercellen te targeten en te vernietigen. In MASCT-I worden deze T-cellen geïnfuseerd na de DC-vaccinaties. 3. Behandelingsproces: MASCT-I omvat een sequentiële aanpak. Eerst krijgen patiënten drie subcutane injecties met DC's. Vervolgens krijgen ze 18 tot 27 dagen later drie infusies met actieve T-cellen. De timing en intervallen variëren afhankelijk van het behandelschema. 4. Combinatietherapie: MASCT-I wordt vaak gecombineerd met andere behandelingen. In de pilotstudie kregen patiënten bijvoorbeeld MASCT-I samen met camrelizumab (een immuuncheckpointremmer gericht op PD-1) en apatinib (een tyrosinekinaseremmer gericht op VEGFR2).

Er waren twee behandelingsgroepen in dit onderzoek. Beide groepen kregen dezelfde behandeling, maar volgens een ander schema. Dit was zodat de onderzoekers konden zien of de timing van het geven van de behandelingen enig verschil maakte voor de manier waarop de medicijnen op sarcomen presteerden.

Groep 1: 28 dagen tussen elke DC-opname en vervolgens T-celinfusies

Groep 2: 7 dagen tussen DC-dosis één en dosis twee en vervolgens 28 dagen tussen elke DC-injectie en vervolgens T-celinfusie.

Alle patiënten kregen ook elke drie weken een medicijn genaamd camrelizumab (een immuuncontrolepuntremmer). Dit werd via een infuus in het lichaam toegediend. Ze kregen ook elke dag een TKI-remmer, apatinib genaamd, in tabletvorm.

Wat waren de resultaten?

In onderzoeken naar de effectiviteit van kankerbehandelingen worden vaak de volgende termen gebruikt in hun uitkomsten:

ORR – algemeen responspercentage. Dit is het percentage patiënten met een gespecificeerde afname van de tumorgrootte gedurende een vooraf gedefinieerde tijdsduur. ORR wordt gebruikt als marker voor de goedkeuring van geneesmiddelen.

DCR – Ziektecontrolepercentage. Dit is het percentage patiënten met gemetastaseerde kanker dat een volledige, gedeeltelijke of stabiele respons op de behandeling bereikt.

PFS – Progressievrije overleving. Hoe lang een patiënt met kanker leeft zonder dat de kanker verergert of zich uitbreidt (metastasering). Dit kan een tijdsduur zijn of een percentage patiënten dat stabiel blijft binnen een vooraf bepaalde tijdsperiode.

Bij de 6 OS-patiënten in dit onderzoek:

  • ORR bedroeg 30.8%. Dit betekent dat bij 30.8% van de OS-patiënten de tumorgrootte binnen de vooraf bepaalde tijdsduur kleiner werd.
  • DCR bedroeg 50%. Dit betekent dat 3 van de 6 patiënten met OS een respons op de behandeling bereikten.
  • De PFS bedroeg 5.7 maanden. Dit betekent dat osteosarcoompatiënten gemiddeld 5.7 maanden na de behandeling stabiel waren in hun kankerprogressie.

Tussen de behandelde groepen 1 en 2 werden de volgende verschillen opgemerkt:

  1. Patiënten uit groep 1 hadden een hoger aantal behandelingsgerelateerde bijwerkingen (zoals longontsteking veroorzaakt door de behandeling). Dit kan verklaard worden door de duur van de behandeling. In Groep 1 was de behandeltijd langer dan die in Groep 2, dus er is een grotere kans dat deze bijwerkingen optreden.
  2. Het behandelschema van Groep 2 was gekoppeld aan betere klinische resultaten dan Groep 1. Voor alle patiënten was de DCR bijvoorbeeld 90% in Groep 2 versus 44.4% in Groep 1.

Wat kunnen we leren van dit onderzoek?

De resultaten geven aan dat het behandelingsregime van Groep 2 klinisch effectiever is. De onderzoekers suggereren dat er verdere klinische onderzoeken worden gedaan om het MASCT-1-behandelingsplan met TKI en ICI te bevorderen om patiënten met bot- en wekedelensarcoom te helpen.

Meer over deze proef kunt u lezen op ClinicalTrials.gov

Referenties:

  1. Zhou, Y., Li, M., Zhang, B. et al. Een pilotstudie van multi-antigeen gestimuleerde celtherapie-I plus camrelizumab en apatinib bij patiënten met gevorderde bot- en wekedelensarcomen. BMC Med 21, 470 (2023). https://doi.org/10.1186/s12916-023-03132-x