Maklumkan, Perkasa, Sambung

Dua percubaan baru-baru ini telah diterbitkan melihat rawatan baru dalam osteosarcoma (OS). Walaupun keputusan menunjukkan tiada atau kesan terhad dalam OS, terdapat banyak yang boleh dipelajari daripada ujian klinikal ini. Hasilnya boleh membantu membentuk penyelidikan masa depan dan mencari rawatan baharu.  

Rawatan Gabungan

Terdapat dorongan besar dalam beberapa tahun kebelakangan ini untuk menguji pelbagai ubat dalam percubaan klinikal yang sama. Adalah dipercayai bahawa menggunakan gabungan ubat boleh menyebabkan aktiviti anti-kanser yang lebih besar. A percubaan diketuai oleh Dr William Tap menilai ubat bempegaldesleukin dan nivolumab dalam 9 jenis sarkoma yang berbeza, termasuk OS.

Bagaimana dadah berfungsi  

Bempegaldesleukin adalah ubat yang menggunakan badan sendiri sistem imun untuk membunuh kanser sel. Ia memasuki badan dalam bentuk tidak aktif memberi masa untuk mencapai kanser sebelum ia mula memberi kesan. Setelah aktif ia mencetuskan laluan IL-2 (sebahagian daripada sistem imun) yang mengaktifkan sel imun 'pembunuh kanser'.

Nivolumab adalah pusat pemeriksaan perencat, sejenis ubat lain yang menjejaskan sistem imun. Sejenis sel imun yang dipanggil sel T mempunyai 'suis' pada permukaannya yang boleh menghidupkan dan mematikannya. Sel-sel kanser boleh mencetuskan suis ini menjadikan sel T tidak aktif. Nivolumab menyekat salah satu suis ini yang dipanggil PD-1. Ini bermakna sel kanser tidak boleh mematikan sel T dan sel T sebaliknya akan membunuh sel kanser.


10 orang dengan OS metastatik telah didaftarkan dalam kajian ini. Mereka diberi dua ubat setiap tiga minggu sehingga sama ada kanser mereka berkembang, atau mereka mempunyai kesan sampingan yang teruk. Tiada seorang pun daripada mereka yang bertindak balas terhadap rawatan itu.

Keputusan negatif boleh terasa mengecewakan tetapi keputusan percubaan apa pun hasilnya membantu untuk memaklumkan penyelidikan dan mendekatkan kami untuk mencari rawatan baharu untuk OS.

Apakah yang boleh kita pelajari daripada percubaan ini? Pertama, kita boleh menolak gabungan ubat ini untuk merawat OS. Jika keputusan ini tidak diterbitkan, penyelidik lain mungkin telah mencuba untuk mengujinya dalam penyelidikan yang memperlahankan OS. Sekarang keputusan ini diketahui penyelidik boleh menumpukan perhatian mereka pada ubat yang berbeza.

Kedua, walaupun ubat itu tidak berkesan dalam OS metastatik, mereka menunjukkan beberapa faedah untuk orang yang mempunyai jenis sarkoma yang dipanggil angiosarcoma. Para penyelidik mencadangkan bahawa lebih banyak ujian perlu dilakukan pada jenis sarkoma ini. Ini menyerlahkan kepentingan menguji pelbagai jenis kanser pada awalnya fasa percubaan. Menyediakan satu percubaan klinikal adalah proses yang panjang apatah lagi beberapa ujian. Oleh itu, memasukkan berbilang kanser dalam satu percubaan mempercepatkan proses ujian ubat baru.  

Akhir sekali, ujian klinikal boleh menjelaskan sebab kanser bertindak balas terhadap rawatan tertentu. Kajian ini mendapati bahawa orang yang mempunyai jumlah penanda yang tinggi yang dipanggil PD-1 dan tahap sel imun yang tinggi yang dipanggil sel CD8 + T mempunyai tindak balas yang lebih baik terhadap rawatan tersebut.

Ini membawa kita untuk bertanya adakah terdapat sebarang penanda atau laluan dalam OS yang boleh disasarkan oleh dadah?

Menyasarkan GD2

Baru-baru ini kertas diterbitkan oleh Kumpulan Onkologi Kanak-kanak meringkaskan percubaan klinikal menggunakan ubat yang menyasarkan penanda pada sel yang dipanggil GD2. GD2 tidak biasa pada sel normal tetapi selalunya terdapat pada sel kanser termasuk sel OS. 39 orang dengan pengulangan OS dalam paru-paru telah diambil. Setiap pesakit diberi dinutuximab, ubat yang menyasarkan GD2, dan ubat yang meningkatkan sistem imun yang dipanggil GM-CSF.

Bagaimana dadah berfungsi 2

Dinutuximab adalah ubat yang dipanggil monoklonal antibodi (MAB). Antibodi adalah sebahagian daripada sistem imun dan didapati secara semula jadi di dalam badan. Mereka mengenali penanda pada permukaan sel asing dan mengikatnya. MAB berfungsi dengan cara yang serupa dengan antibodi yang wujud secara semula jadi namun mereka mempunyai pendekatan yang lebih disasarkan. Penyelidik boleh mengenal pasti penanda pada sel kanser, dalam kes ini GD2, dan mengubah suai MAB untuk menyasarkan dan membunuhnya.

GM-CSF (faktor perangsang koloni granulosit-makrofaj) meningkatkan sistem imun. Ia sering digunakan untuk mengurangkan risiko jangkitan semasa rawatan kanser. Ia juga mengaktifkan sistem imun yang boleh membantu membunuh sel-sel kanser.


Selepas 12 bulan, 11 daripada 39 orang yang mendaftar dalam kajian itu tidak mempunyai perkembangan OS. Untuk menentukan sama ada sesuatu ubat itu berkesan sebilangan orang tertentu mesti bertindak balas terhadap ubat tersebut. Jika ambang ini tidak dipenuhi apa-apa faedah mungkin disebabkan oleh kebetulan. Dalam percubaan ini, ambang tidak dipenuhi jadi ujian lanjut tidak disyorkan. Walau bagaimanapun, percubaan ini menunjukkan bahawa GD2 ialah sasaran yang berpotensi dan menyiasat ubat lain atau gabungan ubat yang menyasarkan GD2 mungkin berbaloi.

Keseluruhan kedua-dua kajian ini adalah contoh perkara yang boleh kita pelajari daripada ujian klinikal dan nilai kedua-dua keputusan negatif dan positif. Setiap percubaan menyediakan lebih banyak maklumat untuk memahami OS dengan lebih baik dan akhirnya mencari rawatan baharu.

Melawat kami Kit Alat Percubaan Klinikal untuk mengetahui lebih lanjut tentang ujian klinikal.